Gerçek gazeteciler birbirini kıskanır. Öyle, giyim kuşamlarını ya da hayat tarzlarını kıskanmazlar... "Keşke o habere ben ulaşsaydım." "Keşke o haberi ben patlatsaydım." Ya da "Keşke o yazıyı ben yazsaydım…" "Keşke o manşeti ben atsaydım" kıskançlığıdır… Yılmaz Özdil Guguk kuşunun öyküsü yazdığında da gerçek gazeteciler o yazıyı "zevkle" ama "kıskançlıkla" okumuştu. Oysa, Guguk kuşunun hayatı aslında yaşamın her yerinde vardı. Yılmaz Özdil şahane betimleme ile teşhis koymuştu. Etraf Guguk Kuşu doluydu. İçimden "keşke ben bunu düşünüp yazsaydım" demiştim. En hayıflandığım yan Guguk kuşunun öyküsünü bilip de düşünememekti! O gündür bugündür Guguk Kuşu'nun ne yaptığını, nasıl yaşadığını bilmeyen yok! Öyle ki, kendisi yazmış gibi Guguk kuşu öyküsü anlatanlar bile artık var! En güzeli; Guguk Kuşları, Guguk Kuşu olduklarını üzerlerine hiç almamalarıdır… Partiler "Arınmadan" söz ediyor. Çünkü, adamcağız henüz Türk hakemlerle tanışmadı henüz. Ceza sahasının 1.5 metre dışında penaltı yemedi hiç… Ancak, büyük, hatta destansı bir ünü vardır. Hem de çok fena kokar! İbibik Kuşu, Orman ahalisine bakmış ve "Ben de bu popo oldukça nereye gitsem aynı kokar" demiş… Hiciv bir sanattır. Burada "Korkaklık ve ürkeklik" anlatım açısından hakaret olmaması için vardır. Komedyen eleştiri, Müren, beyaz hastasıdır. 8 kollu ahtapotu dakikada kendi ekseninde dönerek parçalar. Belden aşağı espri yapmaz, bilet satmaz ama "Kaygan, korkak ve ürkektir". Neyse ya, 12 Eylül zamanında da böyleydi… Neyse anam babam, Gerçek gazeteciler böyledir. Ben daha fazla "yalakayım" diyerek yarışa girmezler…

Dünyanın gözü 36. NATO Zirvesinin gerçekleşeceği Ankara'da olacak. İttifak üyesi devlet ve hükümet başkanları dışındaki liderleri de eklediğimizde 45 ülke Ankara zirvesine katılıyor. Körfez ülkeleri, Ukrayna ve Suriye devlet başkanları sadece birkaçı.. "Erdoğan davet etmeseydi gitmezdim" diyen ABD Başkanı Donald Trump'ın katılımı ilgini tek nedeni değil. Asıl önemli olan, NATO'nun geleceğine yön verecek kararların Ankara'da alınacak olması. Daha da önemlisi, Türkiye belki de NATO'ya üye olduğu 1952 yılından bu yana ittifak içinde hiç bugünkü kadar stratejik bir ağırlığa ulaşmadı. Ancak Ankara'nın farkı, yeni kararlar üretmekten çok "İttifak'ın güç merkezini ve görev paylaşımını yeniden tanımlayacak" olması. 'Türkiye ile göz hizasında müttefiklik' Çünkü Avrupa'nın Türkiye ile stratejik iş birliğini derinleştirmesi sadece Türkiye'nin değil, Avrupa'nın da güvenliğini güçlendirecek. Türkiye, şekillenmekte olan "NATO 3.0" dönemine yön verebilecek askeri kapasiteye, savunma sanayi altyapısına, diplomatik tecrübeye ve jeopolitik ağırlığa sahip birkaç ülkeden biri olarak öne çıkıyor. Çünkü bugün Ankara'da konuşulan sadece NATO'nun geleceği değil; aynı zamanda Türkiye'nin yükselen stratejik konumudur.

Dünyanın gözü 36. NATO Zirvesinin gerçekleşeceği Ankara'da olacak. İttifak üyesi devlet ve hükümet başkanları dışındaki liderleri de eklediğimizde 45 ülke Ankara zirvesine katılıyor. Körfez ülkeleri, Ukrayna ve Suriye devlet başkanları sadece birkaçı.. "Erdoğan davet etmeseydi gitmezdim" diyen ABD Başkanı Donald Trump'ın katılımı ilgini tek nedeni değil. Asıl önemli olan, NATO'nun geleceğine yön verecek kararların Ankara'da alınacak olması. Daha da önemlisi, Türkiye belki de NATO'ya üye olduğu 1952 yılından bu yana ittifak içinde hiç bugünkü kadar stratejik bir ağırlığa ulaşmadı. Ancak Ankara'nın farkı, yeni kararlar üretmekten çok "İttifak'ın güç merkezini ve görev paylaşımını yeniden tanımlayacak" olması. 'Türkiye ile göz hizasında müttefiklik' Çünkü Avrupa'nın Türkiye ile stratejik iş birliğini derinleştirmesi sadece Türkiye'nin değil, Avrupa'nın da güvenliğini güçlendirecek. Türkiye, şekillenmekte olan "NATO 3.0" dönemine yön verebilecek askeri kapasiteye, savunma sanayi altyapısına, diplomatik tecrübeye ve jeopolitik ağırlığa sahip birkaç ülkeden biri olarak öne çıkıyor. Çünkü bugün Ankara'da konuşulan sadece NATO'nun geleceği değil; aynı zamanda Türkiye'nin yükselen stratejik konumudur.

Geniş özetlerde dahi izleme isteği, futbol zevki uyandırmıyor maçların büyük bölümü. Gustavo Alfaro gibi bir futbol katili teknik direktörün açıklamaları sonrası da bu fikrim pekişti. Günümüzde futbol, bir hikayeden çok büyük bir endüstriye evrildi. Ancak gündeme hikayesi ve acıları ile değil, üstün futbol kabiliyeti ve başarıları sayesinde geliyor! İnsanların kötü yaşantısı futbol hikayesi değildir, olamaz. Paraguay başta olmak üzere birkaç milli takımın benimsediği yol da bu. Dünyanın 1 numaralı futbol podyumunu, kendi reklamları için utanmadan kullanabiliyorlar. %20 topla ve rakibi sakatlamaya yönelik anlamsız, agresif bir oyunu izlemeyi kimse istemez. Charles Leclerc ve Ferrari dengesine bakınca SF-26'nın (veya Ferrari'nin güncel aero paketinin) sezon başındaki o kaygan arka taraf sorununu çözdüğünü görebiliyoruz. Russell'ın temiz havada attığı turlar, "F1 W17 E"nin aero haritasının ne kadar lineer ve tahmin edilebilir olduğunu kanıtladı. Ferrari'nin saf viraj içi hızı, Mercedes'in ise Silverstone'un serin ve pürüzsüz yapısına uyum sağlayan aero verimliliği bu podyumu getirdi.

Bugün kalem gitmiyor bazen oluyor böyle… Çaresizliği görünce, umutsuzluğu görünce, öfkeyi görünce, üzüntüyü görünce, yalnızlığı görünce ve en çok da 'garipleri' görünce kalem gitmiyor.

22 yıl aradan sonra Türkiye'nin ev sahipliğinde gerçekleştirilmekte olan 36. NATO Devlet ve Hükümet Başkanları Zirvesi, birçok noktadan önem arz ediyor. Bugün Türkiye'yi masada ve sahada vazgeçilmez kılan en büyük unsur, "yerli ve milli kalkınma" vizyonu ile hayata geçirdiğimiz politikalardır. Haziran ayı ihracatında yıllık bazda yüzde 21,9 artışla 25 milyar dolara yaklaşarak tüm zamanların en yüksek haziran ayı rakamına ulaştık. Ukrayna-Rusya savaşındaki Karadeniz Tahıl Koridoru Anlaşması'ndan bu yana istikrarlı şekilde sürdürülen bu "aktif tarafsızlık ve yapıcı arabuluculuk" modeli, Türkiye'yi küresel vicdanın merkezi haline getirmiştir. Bu misyonu göğüsleyen güçlü Türkiye'nin NATO'daki güçlü konumu, dünya için umuttur. Ve bu dönemecin tam ortasında; "Dünya beşten büyüktür" şiarıyla tahkim ettiğimiz insani diplomasi, devasa bir denge unsuru olarak duruyor. Adil ve güvenli bir küresel gelecek, ancak güçlü ve sözü geçen bir Türkiye'nin varlığıyla mümkündür.

Suriye devriminin üzerinden yaklaşık 1,5 yıl geçti. 27 Kasım'da Halep'in alınmasıyla başlayan ilerleme, 7 Aralık'ta Şam'ın ele geçirilmesiyle nihayete erdi. Uzun süredir yapmak istediğim Suriye gezisi nihayet nasip oldu. Bu kadar kolay olabilmesi bile "Hayaldi, gerçek oldu" dedirtmeye yetiyor. Maarif Vakfı, yaklaşık 10 senedir Azez, Çobanbey ve El-Bab'daki okullarıyla bölgedeki eğitim faaliyetlerinin en önemli ayaklarından birini oluşturdu. Halep benim için hiç tanışmadığım ama hep özlediğim eski bir yakın gibi. Yıkım Halep'in sınırlarında kalmamış, yapımı Roma'ya tarihlenen, Halep'i yöneten bütün İslam emirlerinin bir nişan bıraktığı Halep Kalesi bile Rus bombardımanlarından nasibini almış. Türkiye'den dönenlerden biri, "Türkiye'de de kiralar bizim yüzümüzden yükseldi. Şimdi dönüyoruz, burada da kiralar bizim yüzümüzden yükseliyor" diye espri yaptı. Halep belki eski canlılığına henüz kavuşmuş değil ama konuştuğumuz herkes 1,5 yılda çok şey değiştiğini söylüyor. 7-8 yıl boyunca kuşatma altında kalıp hava bombardımanına direnmiş. Enkazların arasında satılan meyve suları, çocuk oyuncakları, plastik mutfak gereçleri... Mısırcılar, dondurmacılar... "Madem ölmedik, mecbur yaşayacağız" dedirten türden. Ve Şam kırsalı, Şam'ın kenar mahalleleri... 7-8 yıl kuşatma altında tutulan, bombardımanla on binlerce sivilin katledildiği yerler. Türkçe artık Suriye'nin ikinci dili. -Görüştüğümüz bir düşünce kuruluşu temsilcisi, "Türkiye, Suudi Arabistan, Katar gibi ülkelerle Suriye'nin güçlü ittifakının hayati önemde olduğu" söyledi. Yeni Suriye yönetiminin yaklaşımını da yansıttığını ifade ederek şu görüşü paylaştı bizimle: "ABD'nin şu an Suriye için önemi muhakkak; ama ABD'nin battaniyesine sarılamayız. Gerçek komşularımızla güçlü ittifaklar içinde olmalıyız. Sadece askeri ve dış politika alanında değil içerideki siyasi meşruiyet anlamında da Suriye'nin Türkiye'den öğrenecek çok şeyi var." -Türkiye İçişleri Bakanı'nın Şam ziyaretine denk gelmiş olmak da ilginçti. -Bu arada Şam'daki en popüler kişilerden biri de Türkiye'nin Şam Büyükelçisi Nuh Yılmaz. Bunun da verdiği imkânla Türkiye-Suriye ilişkilerini her düzeyde geliştirilmesi adına çok büyük bir görev üstlenmiş durumda.

İngiliz merkezli ekonomi gazetesi Financial Times'ta yayımlanan makalenin takdiminde Özel'den "CHP Genel Başkanı" olarak bahsedilmiş. Hatırlarsınız Özgür Özel geçen sene bir başka İngiliz medya organına (BBC) verdiği röportajda "Terk edilmişlik hissediyoruz. Bu nasıl dostluk?" diyerek İngiltere'deki yönetime sitemde bulunmuştu. Geçen hafta yayımlanan makalede ise Özgür Özel, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ı şikâyet ediyor. 7-8 Temmuz'da Ankara'da yapılacak NATO zirvesi öncesi Özgür Özel son kez şansını denemiş. Özgür Özel mezkûr makalesinde "NATO Zirvesi'nde Erdoğan kendisini vazgeçilmez bir lider olarak sunacaktır" demiş. Yine hatırlatmada bulunayım, Suriye'de katil Esad rejimini çöktüğü gün Özgür Özel "Türkiye Esad ile masaya otursun" demişti!

Vefa, dost olmak ve zor zamanları beraber aşmak demektir. Verilen bir sözdür ve bu sözü yerine getirmektir "vefa". Vefasızlık ise çok kötü bir şey… Gönül acıtan bir duygudur. Ve ağlatıyor sizi çoğu zaman. İğrenç bir şey olan vefasızlık ise, aşılması gereken bir duygudur. Bir insanı yok saymak demektir. İşiniz bittiği zaman, bir insanı sıfırla çarpmak demektir. İyilik gördüğünüz bir insan hata yaptığı zaman, onu toptan kötü ilan etmek en büyük vefasızlık örneğidir.

Merhaba, bugün sizi Sam Mendes'in yönettiği *Amerikan Güzeli (American Beauty)* filmiyle, dışarıdan kusursuz görünen hayatların perde arkasına davet ediyorum. 1999 yapımı bu film, yalnızca bir aile dramı değil; modern yaşamın insanları nasıl yalnızlaştırdığını, başarı kavramının nasıl değiştiğini ve mutluluğun gerçekten nerede aranması gerektiğini sorgulayan güçlü bir yapım. Film, sıradan bir banliyö yaşamı süren Lester Burnham'ın hikâyesini anlatıyor. Lester, dışarıdan bakıldığında düzenli bir işi, evi ve ailesi olan başarılı bir adamdır. Kevin Spacey'nin canlandırdığı Lester Burnham karakteri, filmin merkezindeki en önemli figürdür. Sam Mendes, ilk uzun metraj filminde son derece cesur bir anlatım kuruyor. Basit görünen anların bile büyük anlamlar taşıyabileceğini anlatıyor. 2000 Oscar Ödülleri'nde **En İyi Film**, **En İyi Yönetmen**, **En İyi Erkek Oyuncu**, **En İyi Özgün Senaryo** ve **En İyi Görüntü Yönetimi** dallarında Oscar kazanan *Amerikan Güzeli*, dönemin en çok konuşulan yapımlarından biri oldu. Film, yalnızca ödülleriyle değil, cesur anlatımıyla da sinema tarihinde önemli bir yer edindi.