Euclid uzay teleskobu tarafından aslında planlanmamış bir görevle yalnızca bir günde kaydedilen bu dev mozaik görüntü, 60 milyondan fazla yıldızı gözler önüne sererek yeni ötegezegenlerin keşfine kapı aralıyor. Euclid görevinde gözlem planlama bilim insanı olan Xavier Dupac, BBC'ye yaptığı açıklamada, "Normalde Euclid derin kozmolojik uzayı gözlemliyor. Bu kez ise tam tersini yaptık" diyor. Dupac, "İstatistiksel olarak bakarsanız, bu kadar çok yıldız arasında bazı ötegezegenler (exoplanet) bulabilmeniz gerekir" diyor. Dupac, "Şanslıysanız bir gezegen, hatta belki birden fazla gezegen tespit edebilirsiniz" diyor. Bu galaktik şişkinlik araştırmasını başlatan, Fransa'daki Paris Astrofizik Enstitüsü ve Avustralya'daki Tazmanya Üniversitesi'nden Jean-Philippe Beaulieu ise "Son yirmi yılda bu teknik kullanılarak yaklaşık 300 ötegezegen keşfedildi" diyor. Örneğin NASA'nın Nancy Grace Roman Space Telescope adlı uzay teleskobunun Ağustos ayı sonunda fırlatılması planlanıyor. Paris Astrofizik Enstitüsü'nden ve Euclid verilerinin yayımlanmasına liderlik eden Natalia Rektsini, "Aynı bölgede bir mikromercekleme olayı tespit eden herkes, örneğin Roman teleskobuyla çalışan araştırmacılar, artık Euclid verilerini geçmişe ait bir zaman referansı olarak kullanabilecek" diyor. Beaulieu bu gezegeni şöyle tanımlıyor: "Bu buzlarla kaplı bir gezegen; biraz Star Wars'taki Hoth gezegenine benziyor." "Aradan geçen bunca zamandan sonra Euclid'in sonunda onun kesin kütlesini ölçmemize yardımcı olabileceği düşüncesi beni heyecanlandırıyor." Bir gezegenin kütlesini bilmek, onun yaşam barındırma potansiyeli de dahil olmak üzere birçok önemli özelliği hakkında bilgi veriyor. Dupac bunu şöyle açıklıyor: "Güneş Sistemi'nde gördüğümüz gibi, çok büyük kütleli gezegenler genellikle gaz veya buz gezegenleri oluyor. Daha küçük ve yıldızlarına yakın olanlar ise çoğunlukla kayalık gezegenler." "Eğer yaşamın gelişebileceği uygun koşulları arıyorsanız, büyük olasılıkla kayalık bir gezegen bulmak istersiniz." Dupac'a göre iyi bir aday bulunduğunda, "gezegenlerin atmosferlerini incelemek üzere tasarlanmış farklı teleskoplarla gözlemler sürdürülebilir" ve böylece söz konusu gezegenin yaşamı destekleyip destekleyemeyeceği araştırılabilir. Dupac, "Bu veriler kahverengi cücelerden çift yıldız sistemlerine, yıldız hareketlerinden galaksimizdeki toz bulutlarının incelenmesine kadar çok farklı bilimsel çalışmalar için de kullanılabilir" diyor.

İngiliz ve Fransız gök bilimciler, 1110 ışık yılı uzaktaki Volans Takımyıldızı'nda pamuk şekerinden daha düşük yoğunluğa sahip en büyük iki ötegezegeni keşfetti. "TOI-791 b" ve "TOI-791 c" adı verilen ve Jüpiter'den 35 kat daha hafif olan bu "Süper puf" gezegenlerin James Webb Uzay Teleskobu ile incelenmesi bekleniyor. Bilim insanları, Dünya'dan tam 1110 ışık yılı uzaklıkta yer alan ve yoğunluğu popüler bir panayır yiyeceği olan pamuk şekerinden bile daha düşük olan, kendi sınıflarındaki en büyük iki yeni ötegezegeni keşfetti. Yapılan ölçümler ve yoğunluk analizleri neticesinde, "TOI-791 b" ve "TOI-791 c" olarak adlandırılan bu gök cisimlerinin, şimdiye kadar saptanan "pamuk şekerinden daha düşük yoğunluğa sahip en büyük ötegezegenler" olduğu tescillendi. Gök bilim literatüründe "Süper puf" (Super-puff) terimiyle nitelendirilen bu sıra dışı gezegenlerin nasıl oluştuğuna dair teoriler de makalede yer buldu.

İngiliz ve Fransız gök bilimciler, Volans Takımyıldızı'nda 1110 ışık yılı uzaklıkta, son derece düşük yoğunluğa sahip iki büyük ötegezegen keşfetti. "TOI-791 b" ve "TOI-791 c" adı verilen bu "süper puf" gezegenlerin, Jüpiter'den yaklaşık 35 kat daha hafif olduğu ve James Webb Uzay Teleskobu ile incelenmesinin planlandığı bildirildi. Bilim insanları, Dünya'dan tam 1110 ışık yılı uzaklıkta yer alan ve yoğunluğu popüler bir panayır yiyeceği olan pamuk şekerinden bile daha düşük olan, kendi sınıflarındaki en büyük iki yeni ötegezegeni keşfetti. Yapılan ölçümler ve yoğunluk analizleri neticesinde, "TOI-791 b" ve "TOI-791 c" olarak adlandırılan bu gök cisimlerinin, şimdiye kadar saptanan "pamuk şekerinden daha düşük yoğunluğa sahip en büyük ötegezegenler" olduğu tescillendi. Gök bilim literatüründe "Süper puf" (Super-puff) terimiyle nitelendirilen bu sıra dışı gezegenlerin nasıl oluştuğuna dair teoriler de makalede yer buldu.

ABD Ulusal Havacılık ve Uzay Dairesi'nin (NASA) Mars keşif aracı Perseverance, geçmişte mikrobiyal yaşama elverişli koşullara sahip olduğu düşünülen kayaçlarda organik karbon molekülleri tespit etti. Uzayda ezber bozan keşif: Pamuk şekerinden bile daha hafif iki dev gezegen bulundu Bilim insanları, Perseverance'ın Jezero Krateri'ne su taşıdığı düşünülen ve bugün kurumuş durumda olan Neretva Vallis bölgesindeki Bright Angel kaya oluşumunda yaptığı incelemelerde "makromoleküler karbon" (MMC) adı verilen karbon türünü belirledi. Araştırmanın eş yazarlarından Ashley Murphy, makromoleküler karbonun nasıl oluştuğunun henüz bilinmediğini belirterek, bunun şimdiye kadar elde edilen en heyecan verici keşiflerden biri olduğunu ifade etti. NASA, 2025 yılında da Mars'ta incelenen bir kaya örneğinde görülen leopar desenli beneklerin, gezegende geçmişte yaşam bulunmuş olabileceğine dair şimdiye kadarki en güçlü işaretlerden biri olabileceğini açıklamıştı.

SETI Enstitüsü tarafından yürütülen yeni bir klinik modelleme, dış dünyadaki medeniyetlerden gelen teknolojik sinyallerin "uzay hava durumu" tarafından lekelenerek Dünya'daki teleskoplardan gizlendiğini kanıtladı. 1950 yılında ünlü Fizikçi Enrico Fermi'nin, evrenin devasa büyüklüğü karşısında hiçbir yabancı medeniyet izine rastlanamamış olmasına atıfta bulunarak sorduğu o efsanevi "Herkes nerede?" sorusu, yani Fermi Paradoksu, nihayet somut bir bilimsel bariyere çarptı. Geleneksel radyo astronomi literatüründe, dış dünyadaki zeki medeniyetlerin varlığını tescillemenin en birincil yolu, sadece birkaç hertzlik dar bir alanı kaplayan "dar bant" (narrowband) radyo emisyonlarını aramaktır. Araştırmacılar, 1960'larda Mars'a gönderilen Mariner IV ve 1977'de güneş sisteminin sınırlarını aşmak üzere fırlatılan efsanevi Viking sondalarının Dünya ile kurduğu iletişim verilerini mikroskobik incelemeye aldı. Araştırmacılar, Fermi Paradoksu'nun aslında evrende vericilerin yokluğunu değil; bizim teknolojik cihazlarımızın varsaydığı sinyal şekli ile uzay havasının deforme ettiği gerçek sinyal şekli arasındaki sinsi uyumsuzluğu yansıttığını kanıtladı. Sağlık ve uzay otoriteleri, Güney Afrika ve Avustralya'da kurulumu süren ve insanlık tarihinin en hassas radyo kulakları olacak olan SKA-Low (Square Kilometre Array) gibi yeni nesil siber teleskop protokollerinde, bu "sinyal genişlemesi ve lekelenme" algoritmalarının mutlak suretle sisteme entegre edilmesi gerektiğini önemle vurguluyor.

İngiltere'deki Oxford ve Birmingham üniversiteleri ile Fransa'daki Nice Cote d'Azur Üniversitesinden gök bilimciler, NASA'nın Geçiş Halindeki Ötegezegen Araştırma Uydusu (TESS) ve teleskoplarla 1110 ışık yılı uzakta tespit edilen ötegezegenlerin yoğunluklarını inceledi. "Süper puf" şeklinde nitelendirilen, pamuk şekerinden daha düşük yoğunluktaki bu ötegezegenlerin, yoğun gaz bulunan, yeni doğan yıldızın etrafındaki gaz ve toz diskinin çevresinde oluştuğu düşünülüyor. Araştırmanın sonuçları, "Monthly Notices of the Royal Astronomical Society" dergisinde yayımlandı.

"Süper puf" olarak nitelendirilen bu dev gezegenlerin, hidrojen ve helyumdan oluşan gizemli kimyasal yapıları James Webb Uzay Teleskobu ile incelenecek. İngiltere ve Fransa'dan gök bilimciler, 1110 ışık yılı uzakta "pamuk şekerinden daha düşük yoğunluktaki en büyük iki ötegezegeni" keşfetti. Bilim insanları, "TOI-791 b" ve "TOI-791 c"nin, "pamuk şekerinden daha düşük yoğunluktaki en büyük ötegezegenler" olduğunu belirledi.

İngiltere ve Fransa'dan gök bilimciler, Dünya'dan yaklaşık 1110 ışık yılı uzaklıkta "pamuk şekerinden daha düşük yoğunluğa sahip" iki dev ötegezegen keşfetti. Bilim insanları, "TOI-791 b" ve "TOI-791 c" isimli gezegenlerin, bugüne kadar tespit edilen en düşük yoğunluklu büyük ötegezegenler arasında yer aldığını açıkladı. Araştırmanın yazarlarından George Dransfield, bu tür dev yapıların bilinen en "hafif" gezegen örnekleri olduğunu belirtti.

İngiltere ve Fransa'dan araştırmacılar, Dünya'dan yaklaşık 1110 ışık yılı uzaklıkta bulunan ve şimdiye kadar keşfedilen en düşük yoğunluklu dev ötegezegenler arasında yer alan iki yeni gezegen tespit etti. Yapılan incelemeler sonucunda, "TOI-791 b" ve "TOI-791 c" adlı ötegezegenlerin, yoğunluk bakımından pamuk şekerinden bile daha hafif yapıda olan en büyük gezegenler arasında bulunduğu ortaya kondu. Araştırmacılar, Jupiter'in yoğunluğunun bu iki gezegenden yaklaşık 35 kat daha fazla olduğunu belirtti.

ABD Ulusal Havacılık ve Uzay Dairesinin (NASA) keşif aracı Perseverance, mikrobiyal yaşama ev sahipliği yapmış olabileceği düşünülen kayalarda organik karbon molekülleri tespit etti. İncelemelerde, "makromoleküler karbon" (MMC) olarak adlandırılan karbon türünün tespit edildiği belirtildi. NASA, 2025'te de Mars'ta keşfedilen bir kaya örneğindeki leopar desenli beneklerin, gezegende geçmişte yaşam olabileceğine dair "en net işaret" olabileceğini açıklamıştı.

BD Ulusal Havacılık ve Uzay Dairesi son yapılan araştırmasında Mars'ta yer alan kayalarda organik karbon molekülleri buldu. İncelemelerde, "makromoleküler karbon" (MMC) olarak adlandırılan karbon türünün tespit edildiği belirtildi. NASA, 2025'te de Mars'ta keşfedilen bir kaya örneğindeki leopar desenli beneklerin, gezegende geçmişte yaşam olabileceğine dair "en net işaret" olabileceğini açıklamıştı.

ABD Ulusal Havacılık ve Uzay Dairesinin (NASA) keşif aracı Perseverance, mikrobiyal yaşama ev sahipliği yapmış olabileceği düşünülen kayalarda organik karbon molekülleri tespit etti. İncelemelerde, "makromoleküler karbon" (MMC) olarak adlandırılan karbon türünün tespit edildiği belirtildi. NASA, 2025'te de Mars'ta keşfedilen bir kaya örneğindeki leopar desenli beneklerin, gezegende geçmişte yaşam olabileceğine dair "en net işaret" olabileceğini açıklamıştı.

"Bright Angel" adı verilen oluşumdan alınan çamurtaşı örneklerinde, makromoleküler karbon (MMC) adı verilen organik maddeler tespit edildi. Perseverance, daha önce 2024 yılında aynı kayalıklarda, gezegenimizdeki mikroorganizma fosillerini oldukça andıran gizemli yüzey lekeleri ve nodüller keşfetmişti.

Euclid teleskobunun yaptığı özel bir gözlemle Samanyolu'nun merkezine ait şimdiye kadarki en geniş ve ayrıntılı yıldız haritası oluşturuldu. 60 milyondan fazla yıldızı gösteren bu dev görüntü, ötegezegen keşifleri ve galaksinin yapısına dair yeni araştırmalar için önemli bir veri kaynağı sunuyor. Euclid uzay teleskobu tarafından yalnızca bir günlük özel bir gözlemle oluşturulan dev mozaik, 60 milyondan fazla yıldızı tek karede bir araya getiriyor. "Galaktik şişkinlik" olarak adlandırılan yoğun yıldız bölgesinden elde edilen görüntü, beklenmedik bir şekilde yapılan bu gözlemle ortaya çıktı.